Yargıtay'dan emsal mobbing kararı: Tuvalet molaları bile denetlenmiş Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, yöneticisinin psikolojik tacizine maruz kaldığını belirterek dava açan banka çalışanına manevi tazminat ödenmesine ilişkin kararı hukuka uygun buldu.
Daire kararına göre, 2001 yılından itibaren bir bankada çalışan ve 2014 yılında İzmir'de takım lideri olarak görevlendirilen kişi, biriminde göreve başlayan müdürün kendisine yönelik aşağılayıcı ve tehditkâr davranışlarda bulunduğunu belirtti.
Müdürün tutumunu üst yönetime bildirmesinin ardından baskıların arttığını ifade eden çalışan, mola sürelerinin takip edildiğini, diğer çalışanlara verilen idari izinlerden yararlandırılmadığını, toplantılarda hakarete uğradığını ve çalışma yerinin değiştirilerek sürekli gözetim altında tutulduğunu kaydetti.
Diğer takım liderleriyle iletişim kurmasının engellendiğini ve iş yerinde yalnızlaştırıldığını belirten çalışan, maruz kaldığı psikolojik taciz nedeniyle depresyon ve hipertansiyon tedavisi gördüğünü bildirdi.
İş sözleşmesi 13 Mart 2020'de feshedilen çalışan, bunun üzerine maddi, manevi ve ayrımcılık tazminatı talebiyle dava açtı.
Davalı banka ise iş sözleşmesinin işin ve iş yerinin gereklerinden kaynaklanan nedenlerle feshedildiğini savundu. Mobbing şikâyeti üzerine yürütülen disiplin soruşturmasında çalışana yönelik sistematik bir yıldırma davranışı tespit edilmediğini belirten banka, davanın reddini istedi.
Davaya bakan İzmir 20. İş Mahkemesi, tanık anlatımlarını, e-posta yazışmalarını ve sağlık raporlarını değerlendirerek çalışanın psikolojik tacize maruz kaldığına karar verdi.
Mahkemenin kararında, çalışanların tuvalete üst üste iki kez gitmesinin dahi sorun edildiği ve çalışanlara “ishal olunmayacağına” ilişkin e-posta gönderildiği belirtildi.
Davacıya mola saatleri nedeniyle uyarı mesajı gönderildiği, aynı gün birkaç saat sonra molaya çıkan çalışanlara yönelik rencide edici ve itham edici ifadeler içeren e-postalar atıldığı da kararda yer aldı.
Mahkeme, çalışanın diğer takım liderlerine kıyasla daha fazla iş yükü üstlendiğini, çalışma yerinin değiştirilerek gözetim altında tutulduğunu ve yöneticisinin aşağılayıcı davranışlarına maruz kaldığını tespit etti.
Çalışanın performansının düşük olduğuna ilişkin herhangi bir delil sunulmadığına dikkat çeken mahkeme, iş sözleşmesinin feshine gerekçe gösterilen küçülme kapsamında başka bir çalışanın işten çıkarılmadığını da belirledi.
Uzun süre rencide edilen, dışlanan ve yalnızlaştırılan çalışanın şikâyetlerine çözüm üretilmemesi ve ardından iş sözleşmesinin feshedilmesini değerlendiren mahkeme, psikolojik tacizin oluştuğuna hükmetti. Mahkeme, manevi tazminat talebini kabul ederken maddi tazminat ve ayrımcılık tazminatı taleplerini reddetti.
Bankanın karara karşı yaptığı istinaf başvurusu, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi tarafından esastan reddedildi.
Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz eden bankanın başvurusu üzerine dosya Yargıtay 9. Hukuk Dairesine taşındı.
Daire, tarafların iddia ve savunmalarını, dosyadaki belgeleri, yargılama ve ispat kurallarını ve mahkeme kararının gerekçelerini inceledi. Verilen hükmü usul ve kanuna uygun bulan Yargıtay, çalışana manevi tazminat ödenmesine ilişkin kararı onadı.
Daire kararına göre, 2001 yılından itibaren bir bankada çalışan ve 2014 yılında İzmir'de takım lideri olarak görevlendirilen kişi, biriminde göreve başlayan müdürün kendisine yönelik aşağılayıcı ve tehditkâr davranışlarda bulunduğunu belirtti.
Müdürün tutumunu üst yönetime bildirmesinin ardından baskıların arttığını ifade eden çalışan, mola sürelerinin takip edildiğini, diğer çalışanlara verilen idari izinlerden yararlandırılmadığını, toplantılarda hakarete uğradığını ve çalışma yerinin değiştirilerek sürekli gözetim altında tutulduğunu kaydetti.
Diğer takım liderleriyle iletişim kurmasının engellendiğini ve iş yerinde yalnızlaştırıldığını belirten çalışan, maruz kaldığı psikolojik taciz nedeniyle depresyon ve hipertansiyon tedavisi gördüğünü bildirdi.
İş sözleşmesi 13 Mart 2020'de feshedilen çalışan, bunun üzerine maddi, manevi ve ayrımcılık tazminatı talebiyle dava açtı.
Davalı banka ise iş sözleşmesinin işin ve iş yerinin gereklerinden kaynaklanan nedenlerle feshedildiğini savundu. Mobbing şikâyeti üzerine yürütülen disiplin soruşturmasında çalışana yönelik sistematik bir yıldırma davranışı tespit edilmediğini belirten banka, davanın reddini istedi.
TUVALET MOLALARINA İLİŞKİN E-POSTALAR
Davaya bakan İzmir 20. İş Mahkemesi, tanık anlatımlarını, e-posta yazışmalarını ve sağlık raporlarını değerlendirerek çalışanın psikolojik tacize maruz kaldığına karar verdi.
Mahkemenin kararında, çalışanların tuvalete üst üste iki kez gitmesinin dahi sorun edildiği ve çalışanlara “ishal olunmayacağına” ilişkin e-posta gönderildiği belirtildi.
Davacıya mola saatleri nedeniyle uyarı mesajı gönderildiği, aynı gün birkaç saat sonra molaya çıkan çalışanlara yönelik rencide edici ve itham edici ifadeler içeren e-postalar atıldığı da kararda yer aldı.
Mahkeme, çalışanın diğer takım liderlerine kıyasla daha fazla iş yükü üstlendiğini, çalışma yerinin değiştirilerek gözetim altında tutulduğunu ve yöneticisinin aşağılayıcı davranışlarına maruz kaldığını tespit etti.
Çalışanın performansının düşük olduğuna ilişkin herhangi bir delil sunulmadığına dikkat çeken mahkeme, iş sözleşmesinin feshine gerekçe gösterilen küçülme kapsamında başka bir çalışanın işten çıkarılmadığını da belirledi.
Uzun süre rencide edilen, dışlanan ve yalnızlaştırılan çalışanın şikâyetlerine çözüm üretilmemesi ve ardından iş sözleşmesinin feshedilmesini değerlendiren mahkeme, psikolojik tacizin oluştuğuna hükmetti. Mahkeme, manevi tazminat talebini kabul ederken maddi tazminat ve ayrımcılık tazminatı taleplerini reddetti.
Bankanın karara karşı yaptığı istinaf başvurusu, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi tarafından esastan reddedildi.
YARGITAY KARARI ONADI
Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz eden bankanın başvurusu üzerine dosya Yargıtay 9. Hukuk Dairesine taşındı.
Daire, tarafların iddia ve savunmalarını, dosyadaki belgeleri, yargılama ve ispat kurallarını ve mahkeme kararının gerekçelerini inceledi. Verilen hükmü usul ve kanuna uygun bulan Yargıtay, çalışana manevi tazminat ödenmesine ilişkin kararı onadı.